اثر بتائین به عنوان جاذب غذا بر عملکرد رشد، بازماندگی، ترکیب شیمیایی بدن و مقاومت به استرس در بچه ماهی سفید (Rutilus frisii kutum)
Authors
Abstract:
اثر بتائین به عنوان جاذب غذایی بر شاخص های رشد، بازماندگی و مقاومت در برابر برخی از عوامل محیطی (دما و شوری) در بچه ماهی سفید (Rutilus frisii kutum) طی یک دور 8 هفته ای انجام شد. تعداد 225 عدد بچه ماهی با وزن متوسط 2/0± 26/2 گرم و با تراکم 15 عدد در مخازن توزیع و تغذیه شدند. سطوح مختلف بتائین شامل صفر، 5/0، 1، 5/1 و 2 درصد به جیره غذایی تجاری (حاوی 41% پروتئین و 8% چربی) افزوده شد. میانگین شاخص های رشد و تغذیه تیمارها در پایان دوره معنی دار نبود . تفاوت معنی داری در بازماندگی ماهیان بین تیمارهای مختلف مشاهده نگردید. نتایج حاصله تفاوت معنی داری را در میزان پروتئین و چربی لاشه در بین تیمارها نشان نداد . همچنین تفاوت معنی داری در میزان مدت زمان زنده مانی بچه ماهیان سفید تغذیه شده با سطوح مختلف بتائین در مقابله با استرسهای محیطی در انتهای دوره پرورش مشاهده نشد. در نتیجه گیری کلی میتوان گفت بتائین به عنوان یک جاذب غذایی فاقد اثر معنادار مثبت بر عملکرد رشد، بازماندگی و مقاومت به استرس در بچه ماهی سفید بود.
similar resources
تأثیر پودر سیر (Allium sativum) بر عملکرد رشد، بازماندگی، ترکیب لاشه و مقاومت به استرس شوری در بچه ماهی سفید (Rutilus frisii kutum)
چکیده در این مطالعه تأثیر سطوح مختلف پودر سیر (Allium sativum) بر عملکرد رشد، بازماندگی، ترکیب لاشه و مقاومت به استرس شوری در بچه ماهی سفید (Rutilus frisii kutum) انجام شد. آزمایش با استفاده از طرح کاملاً تصادفی شامل سطوح صفر (شاهد)، 5/0 ، 1 و 5/1درصد سیر در قالب چهار تیمار با سه تکرار طراحی شد.آزمایش درون مخازن پلاستیکی 40 لیتری انجام پذیرفت. تعداد 360 عدد بچه ماهی سفید با وزن متوسط 376±10/6 م...
full textبررسی تراکمهای مختلف بر شاخصهای رشد و بازماندگی بچه ماهی سفید دریای خزر (Rutilus frisii kutum )
در آبزیپروری به دلیل مقرون به صرفه بودن، ماهیان پرورشی با تراکم بیشتر از محیط طبیعی در استخرهای پرورشی نگهداری میشوند. تراکم مناسب ذخیرهسازی در رشد و پرورش ماهیان تاثیرات زیادی میگذارد. به این منظور این آزمایش در 8 هفته به منظور بررسی تراکمهای مختلف بر روی رشد ماهی سفید انجام پذیرفت. آزمایشات در 5 تیمار و 3 تکرار بصورت: تیمار 1: با تراکم 10 عدد (174/0 کیلوگرم بر متر مکعب)، تیمار 2: با تراک...
full textبررسی اثر شوری بر نرخ بازماندگی و تغییرات بافت کلیه بچه ماهی سفید (Rutilus frisii kutum)
بررسی تأثیر شوری آب، روی بچه ماهی سفید با هدف تعیین درصد بازماندگی و تغییرات بافتی کلیه (Kidney) انجام گرفت. بچه ماهیان سفید از مرکز تکثیر و بازسازی ذخایر آبزیان شهید رجایی ساری تهیه شدند و در آزمایشگاه پژوهشکده اکولوژی دریای خزر مورد بررسی قرار گرفتند. بچه ماهیان در سه گروه وزنی (400>-200 ، 600>-400 و 1000>-600 میلی گرم) و دو سطح شوری آب شیرین رودخانه تجن و لب شور دریای کاسپین: (5ppt/12) تحت ...
full textتأثیر سطوح مختلف پربیوتیک (Prebiotic) اینولین بر روی رشد، بازماندگی و ترکیب لاشه بچه ماهی سفید (Rutilus frisii kutum)
در این بررسی تاثیر سطوح مختلف پربیوتیک اینولین در جیره بر شاخص های رشد، بازماندگی و ترکیب لاشه بچه ماهی سفید (Rutilus frisii kutum) با وزن متوسط 82/0 ±1/1 گرم به مدت 8 هفته در سال 1389 انجام گردید. پربیوتیک اینولین در چهار سطح صفر (شاهد)، 5/0 ، 1 و 5/1 درصد به جیره تجاری اضافه گردید. نتایج نشان داد که افزودن اینولین به جیره به میزان 5/0درصد، تاثیر معنیداری بر برخی فاکتورهای رشد شامل افزایش وزن...
full textاثر رشد جبرانی و تاثیر گرسنگی روی شاخص های رشد و بازماندگی بچه ماهی سفید (Kamensky,1901) Rutilus frisii kutum
یکی از مسائل مهم در آبزی پروری نیاز به بدست آوردن یک تعادل بین سرعت رشد ماهی و استفادة بهینه از غذای فراهم شده است. پرورش موفقیت آمیز ماهیان(از جمله ماهی سفید) به قابلیت دسترسی به غذای مناسب جهت تغذیه بستگی دارد تا بتواند سلامتی و رشد را بخصوص در مراحل نوزادی تضمین نماید. رشد جبرانی یک فاز از رشد سریع به دنبال محدودیت غذایی در اثر شرایط بحرانی است که در گونه های زیادی چه سردآبی و چه گرمابی...
full textتأثیر پری¬ بیوتیک ایمنواستر بر شاخص های رشد، نرخ بازماندگی و ترکیب بدن بچه ماهیان انگشت قد ماهی سفید دریای خزر(Rutilus frisii kutum Kamensky, 1901)
اثر پری بیوتیک ایمنو استردر سطوح صفر، 2 و 4 درصد بر روی رشد، بقاء و ترکیبات بدن بچه ماهی سفید با وزن اولیّه 02/0 ± 35/0 گرم به مدت 8 هفته بررسی شد. آزمایش با استفاده از طرح کاملاً تصادفی در قالب 1 گروه شاهد و 2 تیمار آزمایشی هر یک با 3 تکرار و به تعداد 150 عدد بچه ماهی سفید در هر تانک انجام شد. غذادهی 20-15 درصد توده زنده متغیّر بود. در پایان آزمایش اگرچه در سطوح 2 و 4 درصد ایمنواستر در مقایسه با...
full textMy Resources
Journal title
volume 26 issue 1
pages 83- 92
publication date 2017-04
By following a journal you will be notified via email when a new issue of this journal is published.
No Keywords
Hosted on Doprax cloud platform doprax.com
copyright © 2015-2023